<<< ruimte / performance
 
RUIMTE / PERFORMANCE


2006

SOFAh!
Een driedelige performance-installatie van en met Alda Snopek, Ilse Roman en Els Soetaert.




© Didier Geirnaert /
SOFAh deel Els Soetaert


12, 13, 14 en 19, 20, 21 januari 2006
in Galerij Jan Colle, Jacob van Caeneghemstraat 16, 9000 Gent


SOFAh! is een performance-installatie van Alda Snopek, Ilse Roman en Els Soetaert.
Zoals eerder in VERS (Vooruit/Gent), TER PLEKKE (Netwerk/Aalst), INSIDE/OUT en TUNNELVISION (Croxhapox/Gent) zoeken Alda, Ilse en Els verder de raaklijnen tussen performance, installatie en beeldende kunsten. Ook dit keer vertrekken ze vanuit een overkoepelend thema dat ieders individueel uitgewerkte installatie in een ruimte samenbrengt. Zo verwoorden zij hun voorliefde om een thema multidisciplinair en vanuit verschillende invalshoeken te benaderen.
Het accent ligt op de betrokkenheid van het publiek, letterlijk in het werk. De interactie tussen performer en toeschouwer, tussen privé en publiek, tussen tastbaar- en onaantastbaarheid is de krachtlijn van hun werk.
Vertrekkende vanuit het gegeven van de sofa van Freud werken ze ook in SOFAh! die spanningsvelden uit. Niet om psychoanalytische kwesties te bespreken, maar eerder om een duik te nemen in de diepste dieptes van het lichaam en het zelf. Elk op hun specifieke manier vragen ze zich af hoe toegankelijk, grijpbaar- of ongrijpbaar het innerlijke zich manifesteert.
Door middel van optische illusies onderzoekt Alda Snopek de bedrieglijke dubbelzinnige aard van het lichaam. Als door een lichamelijke reis naar de diepte leidt Els Soetaert de bezoeker binnen in zijn/haar transparante kern en celherinnering. En Ilse Roman koestert ervaringen. Om het ongrijpbare vast te houden transformeert ze verzamelde babyresten tot relikwieën en souvenirs.
Zo ontpopt SOFAh! zich tot een innerlijk landschap van verkasterde maden, oorkorstjes, babyluiers met vleugels, cocoonachtige cel-constructies en van zichzelf vervreemde en ontkoppelde lichamen.
In tijden waar wetenschap en technologie elk raadsel schijnen te demystifiëren en elke ervaring gereduceerd wordt tot ‘bewegende materie’, is SOFAh! een ode aan het verborgene en het onuitspreekbare.

Promotionele ondersteuning: Naft vzw.
Gesubsidieerd door de Stad Gent en de Provincie Oost-Vlaanderen
In samenwerking met galerij Jan Colle vzw (www.jancolle.be), Naft vzw (www.naft-naft.be) en Roundface vzw(www.roundface.be)
sponsoring: TESA-Belgium



BIO deelnemers



Ilse Roman (Gent,1973)
Ilse Roman studeerde Driedimensionele vormgeving aan de Academie voor Schone Kunsten in Gent. Haar ervaring als actrice gebruikt ze in haar ‘theatrale’ performances die zich op de scheidingslijn bevinden van beeldende kunsten en theater. De toeschouwers bevinden zich vaak letterlijk in het werk en ervaren het gebeuren i.p.v. de installatie te bekijken. Nogal eens bouwt zij haar werk uit rond het creëren van verwarrende ervaringen voor de toeschouwers, waarbij een . interdunne grens tussen werkelijkheid en . ctie gecreëerd en bespeeld wordt. Erotiek en dood (Eros-Thanatos), vrijheid en controle, verdoezelen en ontsluieren, exhibitionisme en voyeurisme, tederheid en agressie, het psychische en het fysische, taboe en grensoverschrijding zijn antitheses die Ilse met een uitdagend genoegen het publiek voorhoudt. Haar werk was te zien in o.a. Galerij Foncke (Gent), De Vooruit (Gent), Netwerk (Aalst), De Beweeging (Antwerpen), Fracc (Metz), De Brakke Grond (Amsterdam), Victoria (Gent)


Alda Snopek (Elsene, 1971)
Alda Snopek werkte na haar filmstudies (“Ze kijkt, ze kijkt niet” -Beste Belgische kort. lm,1996) in de eerste plaats als regisseur, videaste en monteur voor diverse theater-. lm- en dansproducties (Jan Fabre, HUSH HUSH HUSH, Armel Roussel). Sinds 2000 verkent ze de mogelijkheden van video-installatie en fotogra. e en sinds 2003 integreert ze ook performance in haar beeldend werk. Zo ontwikkelt ze een multi-disciplinair parcours dat soms resulteert in samenwerkingsverbanden met andere kunstenaars (Merlin Spie, Ilse Roman, Els Soetaert). In haar werk staat de (innerlijke) blik en de (psychische) ruimte centraal. Door middel van videoprojecties met optische 3D -illusies wordt onderzocht hoe doordringbaar het schijnbaar ondoordringbare is. Ze lijkt steeds op zoek te gaan naar dat wat achter een beeld leeft, achter het platte vlak, achter een muur, een gelaat, een landschap. Haar werk was te zien in o.a. Museum Oud-Hospitaal/ Aalst, C.C.De Werf/Aalst, Vooruit/Gent, C.C. Berchem/Antwerpen, Huis van Alijn/Gent, Croxhapox -Galerij/Gent, Jan Colle -Galerij/Gent.


Els Soetaert (Gent, 1970)
Soetaerts werk is veelzijdig en multidisciplinair te noemen. Haar traject evolueerde van theater- en dansproducties naar performances, video-installaties en beeldend werk (o.a. OOG, DO NOT TOUCH-FRAGILE, IK WAS HIER, SNAILTALK, VERS, CLOSE EYE, INSIDE/ OUT). De ervaring van de omgeving door het lichaam, en de wisselwerking tussen beiden, vormen het vertrekpunt voor haar creaties. Hoe de aanwezige (kijker) op subtiele wijze in zijn lichamelijkheid raken? Hoe stel je jezelf aanwezig in je kwetsbaarheid? Hoe ontmoeten? Tijd, de ervaring van de duur, speelt hierin, samen met zintuiglijkheid, en vooral de tastzin, een belangrijke rol. Els Soetaert volgde een architectuuropleiding aan het St-Lucas/Gent en stedenbouw aan het K.U.L. Ze publiceerde twee gedichten en een kortverhaal in het tijdschrift Gierik/NVT. Na twee jaar Dramatische Kunsten aan het Rits in Brussel liep ze stage bij Theater Antigone en Needcompany. Vanaf 1999 maakt ze zelf creaties onder ROUNDFACE vzw. Haar werk was te zien in o.a. Vooruit/Gent, Limelight/ Kortrijk, CC Berchem/Antwerpen, CC Genk/Genk, De Velinx/Tongeren, CC Muze/Heusden-Zolder, Huis van Alijn/Gent, Croxhapox/Gent, galerij Jan Colle/ Gent. Een overzicht van haar werk is te vinden op de website: www.roundface.be